ตอนที่ 456 เรื่องวุ่นวาย

ณ เมืองเจี้ยนคัง เมืองหลวง จวนซีชางโหว

เป่าเยว่เดินผ่านประตูและลานเรือนชั้นแล้วชั้นเล่า ระเบียงทางเดินทอดยาวเชื่อมต่อกัน บ่าวไพร่เดินขวักไขว่ เมื่อเห็นเป่าเยว่ต่างก็ก้มหน้าค้อมกาย หลีกทางคารวะ

เป่าเยว่ก้าวเท้าไม่หยุด เดินผ่านโถงข้ามเรือนเข้าไปยังเรือนชั้นใน เลี้ยวไปทางทิศตะวันตกผ่านลานเรือนสามชั้น จนกระทั่งถึงประตูปีกตะวันตก เด็กชายสองคนกำลังเตะลูกหวายเล่นอยู่ที่นั่น คนหนึ่งเจ็ดขวบ คนหนึ่งหกขวบ ซึ่งก็คือน้องชายต่างมารดาที่โตที่สุดสองคนของเป่าเยว่ เซียวเป่าเจวี่ยนและเซียวเป่าเสวียน

เด็กทั้งสองกำลังเล่นกันอย่างสนุกสนาน ครั้นเหลือบไปเห็นพี่สาวเดินมาโดยไม่ทันตั้งตัว ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที พวกเขาโยนลูกหวายทิ้งแล้ววิ่งรี่เข้ามาหาเป่าเยว่ ชูมือไม้พลางร้องเรียกด้วยน้ำเสียงดีใจ

"พี่หญิง พี่หญิง พี่หญิง!"