ตอนที่ 466 ก้าวข้ามสระเหลยฉือ

สิ้นเหมันต์วสันต์เยือน หวังหยางอำลาจิงโจว

คนโบราณกล่าวไว้ว่า "สหายจำพรากจากหอหวงเฮ่อ มุ่งสู่หยางโจวยามบุปผาพร่างพราวเดือนสาม"

ยามบุปผาพร่างพราวเดือนสาม วสันตวาตสดใสไอแดดอุ่น ปุยหลิวริมตลิ่งปลิวไสว ย่อมเป็นช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดแก่การล่องใต้สู่เจียงหนาน

หวังหยาง เจ้าอ้วนเยว่ และอวี่อวี๋หลิงร่วมเดินทางไปด้วยกัน เรือใหญ่สามลำ เรือเล็กสองลำ พร้อมด้วยเสี่ยวซาน เหล่าคนรับใช้และองครักษ์ ตลอดจนทรัพย์สินข้าวของเครื่องใช้ ล่องตามลำน้ำแยงซีมุ่งหน้าสู่บูรพาทิศ ตลอดทางแวะเยือนเมืองเลื่องชื่อ เสาะหาของอร่อย ซื้อหาสิ่งเพลิดเพลินใจ ชมบุปผางาม ท่องเที่ยวชมทัศนียภาพขุนเขาและสายน้ำ ชื่นชมไอหมอกและแสงอัสดงอย่างรื่นรมย์ เพลิดเพลินใจเป็นที่สุด

วันนี้แล่นเรือผ่านอำเภอเผิงเจ๋อเข้าสู่เขตมณฑลยวี่โจว สายน้ำมาถึงตรงนี้ก็พลันกว้างใหญ่ขึ้น ทว่าทิวเขาสองฟากฝั่งกลับยิ่งทวีความสูงชันแปลกตา มิได้ราบเรียบดั่งก่อนหน้า มองเห็นเพียงผาหินทะมึนผุดตระหง่านเสียดฟ้า ดั่งกระบี่ดั่งทวน เมฆหมอกระหว่างหน้าผาลอยอวล เดี๋ยวรวมเดี๋ยวสลาย แสงสุริยาทอผ่านม่านเมฆลงมา ตกกระทบผืนน้ำแตกกระจายเป็นเกล็ดสีทองระยิบระยับนับหมื่นจุด ละลานตายิ่งนัก