ตอนที่ 150 คำพูดของผมมีกำหนดเวลา

ซ่งอี้สบตากับฟีลิท สายตาราวกับนายพรานจ้องเหยื่อของอีกฝ่ายนั้น ซ่งอี้สังเกตเห็นมาตั้งนานแล้ว

ในจุดที่คนอื่นมองไม่เห็น ทั้งคู่ราวกับประลองฝีมือขับเคี่ยวกันไปแล้วนับร้อยยก

หวังชิ่งไหลมองทั้งสองคนแล้วรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ เจ้าเด็กซ่งอี้คนนี้เขาเห็นมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย ปกติมารยาทดีแท้ๆ ทำไมวันนี้ถึงผิดวิสัย บอกให้ทักทายก็ไม่ยอมทัก เอาแต่จ้องหน้าอีกฝ่ายตาไม่กะพริบโดยไม่พูดไม่จา ผิดวิสัยเจ้าตัวเอาเสียเลย