ตอนที่ 238 งั้นก็คือยังไม่ตาย

พอถึงเวลาสิบโมงเช้า แขกที่มาร่วมไว้อาลัยก็เริ่มทยอยมากันมากขึ้นเรื่อย ๆ ซ่งอี้กับลู่เซียวจุดธูปเคารพศพเสร็จก็เดินเข้าไปทักทายโจวหลินหนาน

ซ่งอี้ "คุณอาโจว เสียใจด้วยนะครับ"

ดวงตาแดงก่ำจนเห็นเส้นเลือดฝอยของโจวหลินหนานไหววูบเล็กน้อย ผ่านไปสองสามวินาทีกว่าเขาจะได้สติว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือซ่งอี้