บทที่ 134 บันทึกความผิดพลาดครั้งใหญ่ โรคประหลาดปริศนา!

ขากรรไกรหลุด วิธีแก้ก็ต้องใช้เท้านี่แหละ

หลังจากที่ไอ้ดำสลบไปแล้ว จางหลิงชวนจัดวางร่างของมันให้อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม เขากำลังเตรียมเงื้อเท้าขึ้น ตั้งใจจะจัดการดึงให้เข้าที่ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว

แต่แล้วระบบกลับเด้งข้อความแจ้งเตือนรัวๆ ขึ้นมา ถึงขั้นสงสัยว่าเขามีความแค้นส่วนตัวอะไรกับคนไข้ (ในสายตาระบบ) หรือเปล่า

พอนึกย้อนไป พฤติกรรมนี้มันก็ดูหลุดโลกจริงๆ นั่นแหละ หากเป็นคนคนหนึ่งนอนตะแคงอยู่บนพื้น แล้วถูกอีกคนจามเท้าใส่ขากรรไกรแบบเต็มแรง ฝ่ายนั้นคงมีโอกาสได้ไปเกิดใหม่แน่ๆ

ทว่าที่นอนอยู่บนพื้นนี่มันหมานะ แถมยังเป็นหมาหนักตั้งสามสิบกิโลกรัมอีกต่างหาก หมาตัวใหญ่ขนาดนี้ การจะใช้มือเปล่าดึงกรามให้เข้าที่นั้นยากมาก จำเป็นต้องใช้ส่วนของร่างกายที่มีพละกำลังมหาศาลกว่า ซึ่งนั่นก็คือเท้านั่นเอง