บทที่ 152 ฮิฮิฮิ สวัสดีค่ะรุ่นพี่ หนูคือแม่สาวน้อยจากแดนใต้เองค่ะ

"หา? รุ่นน้องหลี่จื่อชิงอยู่วิทยาเขตเฉียนเว่ยทางตอนใต้เหรอครับ? แสดงว่าวันนี้พวกคุณเดินทางมาซ้อมที่นี่เหรอ?"

จางหลิงชวนชะงักไป นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะมาจากวิทยาเขตเฉียนเว่ยที่อยู่ห่างออกไปสิบกว่ากิโลเมตร

ซึ่งเป็นที่เดียวกับที่หว่านฉิงเรียนอยู่

แสดงว่าวันนี้พวกเธอมาซ้อมร่วมกันที่นี่งั้นหรือ?

พวกนักศึกษาคณะเกษตรที่มีแต่คนแข้งขาแข็งขืน ก็คงต้องการคำแนะนำจากคณะศิลปกรรมศาสตร์จริงๆ นั่นแหละ