บทที่ 169 หัวใจหยุดเต้นสามครั้ง ชักเย่อกับพญามัจจุราช ปาฏิหาริย์ที่เหลือเชื่อ!

“อาจารย์ครับ ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น โอกาสที่จะกู้ชีพกลับมาสำเร็จมีมากน้อยแค่ไหนครับ?”

นี่คือคำถามจากนักศึกษาในคาบเรียนสาธิตการผ่าตัดผ่านระบบทางไกล ไม่ใช่แค่บุคลากรทางการแพทย์ที่กำลังสอนอยู่เท่านั้น แต่ยังมีเหล่านักศึกษาแพทย์ที่กำลังเฝ้าดูเหตุการณ์นี้ด้วยความระทึกใจ ไม่มีใครคาดคิดว่า คาบเรียนสาธิตการผ่าตัดแผลเล็กเพื่อรักษาหลอดเลือดสมองโป่งพองที่ดูเหมือนจะราบรื่น จะลงเอยด้วยสถานการณ์บีบคั้นหัวใจขนาดนี้

“ในเมื่อพวกเราไม่ได้อยู่ต่อหน้าญาติคนไข้ อาจารย์จะขอพูดตามตรงนะ โดยปกติแล้ววิสัญญีแพทย์คนหนึ่งทำงานมาทั้งชีวิตอาจจะไม่เจอคนไข้ที่มีภาวะไข้สูงวิกฤตเลยสักครั้ง แต่ถ้าแจ็กพอตเจอเข้าจริงๆ ในระหว่างการวางยา แล้วที่นั่นไม่มียาแดนโทรลีนสำรองไว้ อัตราการเสียชีวิตของคนไข้คือหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์! จำไว้ให้ขึ้นใจเลยนะ! หนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์เต็ม!!”

ภายในห้องเรียนมัลติมีเดียพิเศษ เหล่านักศึกษาแพทย์ที่กำลังรับชมการถ่ายทอดสดต่างก็นิ่งอึ้ง แน่นอนว่าการชมการสอนแบบนี้ห้ามนำโทรศัพท์มือถือเข้าไปข้างในเด็ดขาด จึงไม่มีใครแอบถ่ายคลิปวิดีโอเก็บไว้ ในฐานะว่าที่หมอ ทุกคนต่างมีจิตสำนึกในการปกป้องความเป็นส่วนตัวของคนไข้อยู่แล้ว เพราะหากคลิปการสอนลักษณะนี้หลุดออกไปสู่สาธารณะ มันจะกลายเป็นประเด็นปัญหาที่ซับซ้อนตามมาทันที

“อาจารย์ครับ แล้วโรงพยาบาลมณฑลของเราก็น่าจะมียาแดนโทรลีนสำรองไว้ใช่ไหมครับ?” นักศึกษาคนหนึ่งยกมือถามด้วยความหวัง