บทที่ 172 กินขนมหลวี่ต่ากุ่นจนติดคอ พี่ชายหนักร้อยยี่สิบห้ากิโลกรัม จะช่วยยังไง?!

"นะ... นี่คือพี่ชายคนนี้ติดคอเหรอคะ??"

หยินเสี่ยวเสี่ยวที่ตอนแรกกะว่าจะพุ่งตัวเข้าไปประสานงานกับคุณหมอเสี่ยวชวน ใช้ท่ากดหน้าท้องเฮมลิกจัดการทีเดียวให้สิ่งแปลกปลอมหลุดออกมา แล้วจากไปอย่างเท่ๆ แบบผู้ปิดทองหลังพระ ถึงกับยืนบื้อไปเลย

ภาพตรงหน้าคือพี่ชายร่างยักษ์ล้มนอนแผ่อยู่บนพื้น ในสภาวะหมดสติ ที่หน้าอกมีเศษอาเจียน และรอบๆ ตัวมีขนมหลวี่ต่ากุ่น หรือขนมแป้งข้าวเหนียวคลุกผงถั่วเหลืองกระจัดกระจายอยู่

ข้างๆ เขามีวัยรุ่นชายสองสามคนยืนหน้าถอดสีด้วยความเหนื่อยหอบ

"ใช่ครับ เขาคนนี้แหละ กินขนมหลวี่ต่ากุ่นแล้วติดคอ พวกเราเพิ่งช่วยกันทำท่าเฮมลิกไปตะกี้ แต่เขาตัวใหญ่เกินไป กดหน้าท้องยังไงก็ไม่ออกครับ!!"