บทที่ 176 นักศึกษาเปราะบาง แค่นี้ก็เกือบตายได้ มันจะหลุดโลกเกินไปแล้ว!

“หา? อะไรคือทำไมถึงเป็นแบบนี้ครับรุ่นพี่จาง?”

สวี่อวี่เจินมองดูรุ่นพี่จางที่จ้องมองรูมเมทของเธอด้วยสายตาแปลกๆ ด้วยความสงสัยเต็มใบหน้า

“รุ่นพี่จางคะ หนูอยู่ห้องสองสองศูนย์หนึ่งจริงๆ ค่ะ ไม่ได้แอบอ้างแน่นอน เพื่อนๆ ในห้องเป็นพยานได้ทุกคนเลยค่ะ”

จีเสี่ยวจิ่นนึกว่ารุ่นพี่จางยังไม่เลิกสงสัยว่าเธอแอบอ้างเป็นนักศึกษาในคลาสเพื่อมาขอแอดวีแชท เธอจึงรีบอธิบายซ้ำอีกรอบด้วยน้ำเสียงละล่ำละลัก

“ใช่ครับท่านประธานจาง เสี่ยวจิ่นเป็นเพื่อนในห้องเราจริงๆ ครับ”