บทที่ 178 บทความวิจัยเรื่องภาวะตัวร้อนจัดวิกฤตเสร็จสมบูรณ์ ปรมาจารย์แพทย์นัดพบ และการเริ่มต้นไลฟ์สด!

“พ่อคะ... แม่คะ... เป็นอะไรกันหรือเปล่า?”

ในตอนนั้นเอง ลูกสาวที่นอนอยู่เตียงข้างๆ ในห้องพักสำหรับสามคนก็ลืมตาขึ้น พร้อมกับแสดงสีหน้าสงสัย

ถึงแม้ตอนนี้จะเป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว แต่ในฐานะนักเรียนมัธยมต้น ใครจะเข้านอนเร็วขนาดนั้นกันล่ะ โดยเฉพาะเวลาที่ได้ออกมาเที่ยวแบบนี้

ที่สำคัญที่สุด อวี๋จื่อเถาเริ่มรู้สึกว่าพ่อกับแม่ของเธอทำตัวแปลกไปมาก ปกติพวกท่านมักจะบอกให้เธอให้ความสำคัญกับการเรียนเป็นอันดับหนึ่ง แม้แต่การออกมาเที่ยวพักผ่อน ก็ต้องรอให้ถึงช่วงปิดเทอมเสียก่อน

แต่คราวนี้ ทันทีที่ออกจากโรงพยาบาล พ่อกับแม่ก็พาเธอมาปีนกำแพงเมืองจีนทันที แม้แต่พ่อที่ปกติงานยุ่งที่สุดก็ยังมีเวลามาเที่ยวด้วยกัน ต้องรู้ว่าหลายปีที่ผ่านมา เวลาไปเที่ยวไหนแทบจะมีแค่แม่คนเดียวที่ไปเป็นเพื่อนเธอ ส่วนพ่อมักจะยุ่งอยู่กับเรื่องที่บริษัทและแทบไม่มีเวลาให้พวกเธอเลย