บทที่ 189 ปรมาจารย์แพทย์แผนจีนบ้าบออะไรกัน อาละวาดกลางโรงพยาบาล แม่บังเกิดเกล้าโกรธจนกระอักเลือด!

“ใช่ค่ะ ดูจากลักษณะแล้วท่านเป็นหมอจีนที่ดูน่าเลื่อมใสและพึ่งพาได้จริงๆ”

หญิงชรามองดูชายชราที่เดินตรงเข้ามา ซึ่งดูจะมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ สวมชุดกาวน์สีขาวสะอาดตาและมีสง่าราศี เธอจึงพยักหน้าเบาๆ ในใจแอบนึกอิจฉาเหลือเกินที่คนรุ่นเดียวกันยังมีสุขภาพแข็งแรงขนาดนี้ ในขณะที่เธอต้องมานั่งติดแหง็กอยู่บนรถเข็น

“ต้องพึ่งพาได้อยู่แล้วครับแม่ นี่คือปรมาจารย์แพทย์แห่งชาติ (กั๋วอีตาซือ) ทั้งประเทศมีแค่สิบแปดท่านเท่านั้น และท่านผู้นี้คือผู้นำระดับแนวหน้า เป็นหนึ่งในสามคนแรกที่ได้รับการคัดเลือกในรุ่นแรก เป็นบุคคลที่วงการแพทย์แผนจีนยอมรับว่าเก่งที่สุด รอให้ตรวจโรคคราวนี้ให้กระจ่างเถอะครับ พอกลับไปผมจะไปพังคลินิกชุนโย่วไหลนั่นทิ้งซะ แล้วบังคับให้ไอ้คนแซ่จางนั่นออกมาขอโทษพวกเราต่อสาธารณชนให้ได้!”

อวี๋ซิงกุ้ยเอ่ยด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความแค้น คุณคิดว่าทำไมเขาถึงต้องถ่อมาถึงที่นี่?

นั่นเป็นเพราะในมณฑลตงเป่ยมีพวกหมอจีนที่ไร้ฝีมือเยอะเกินไป ปรมาจารย์แพทย์แห่งชาติเพียงท่านเดียวที่มีอยู่ก็ดันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกระดูก ที่สำคัญคือ ไอ้เด็กจางหลิงชวนนั่นดูเหมือนจะมีสายสัมพันธ์บางอย่างกับปรมาจารย์ด้านกระดูกคนนั้น เขาเลยกลัวว่าพวกนั้นจะเข้าพวกกันเพื่อกลั่นแกล้งและทำรายงานเท็จมาทำลายชื่อเสียงของเขา การมาที่เมืองหลวงจึงเป็นทางเลือกที่เหมาะสมที่สุด ต่อให้พวกนั้นคิดจะรวมหัวกันต้มตุ๋นเขา ก็ไม่มีทางทำสำเร็จ