บทที่ 213 ทางเข้าก็เป็นโรค ทางออกก็เป็นโรค อันตรายนะเนี่ย!

"ช่วงนี้ตอนเข้าห้องน้ำ รู้สึกแสบขัดนิดๆ ใช่ไหม? อาการไม่รุนแรงมากนักหรอก จริงไหม?" จางหลิงชวนถามขึ้น

"เข้าห้องน้ำแล้วแสบขัดงั้นเหรอ?" ซุนอี้ขมวดคิ้ว ยังเกี่ยวกับไตอยู่อีกเหรอ? แน่ใจนะว่าไม่ได้เกี่ยวกับรูทวาร?

"ซี๊ด— บอสจาง คุณ... คุณนี่มันเทพจริงๆ! ผมมีอาการแบบนั้นนิดหน่อยครับ แต่มันไม่ชัดเจนมาก แล้วก็เพิ่งเริ่มเป็นช่วงนี้เองด้วย!" หลี่ชวยพูดขึ้น บอกตามตรงนะ เขาเองยังคิดว่าตัวเองไม่ได้เป็นอะไรเลย ก็แค่เวลาทำธุระส่วนตัวมันรู้สึกเจ็บจี๊ดๆ นิดหน่อยเท่านั้นเอง แถมไม่ได้เป็นทุกครั้งด้วย แต่ในเมื่อบอสจางเป็นคนทักขึ้นมา มันก็ต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ คิดไปคิดมา เขาก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้

"แล้วคอก็รู้สึกคันๆ ด้วยใช่ไหม?" จางหลิงชวนถามต่อ

"คันคอเหรอ? ไม่ใช่ละ หลี่ชวย ทำไมฉันเริ่มรู้สึกว่าฉันไม่รู้จักนายเลยล่ะเนี่ย?" แสบขัดข้างล่าง คันข้างบน!! แม่เจ้า... ฟังดูน่าขนลุกชะมัด แถมยังไม่อยากให้ที่บ้านรู้ แล้วมาแอบให้บอสจางตรวจในที่ลับตาคนแบบนี้อีก คิดมุมไหนก็ดูไม่ชอบมาพากล โดยเฉพาะในวิทยาลัยศิลปะด้วยแล้ว ก็มักจะมีพวกผู้ชายหรือผู้หญิงที่ชอบแหกคอกอยู่บ้างแหละ