บทที่ 216 บทเพลงชวนเศร้า แขกรับเชิญหกคน ป่วยไปแล้วห้า!

จางหลิงชวนยังคงเปิดอ่านรายละเอียดในคู่มือต่อไป

เวลาล่วงเลยไปอย่างเงียบเชียบ

ไม่นานก็ถึงเช้าวันรุ่งขึ้น

เวลาแปดโมงตรง รถยนต์จากสถานีโทรทัศน์มณฑลก็มาจอดรอรับเขาที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย เพื่อเดินทางไปยังเขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าประจำมณฑล

สำหรับเรื่องสัตว์ เขาไม่รู้สึกกังวลเลยแม้แต่น้อย ในฐานะสัตวแพทย์ เขามั่นใจในความรู้ความสามารถของตัวเองเต็มเปี่ยม