บทที่ 223 หนุ่มกล้ามโต แผลเน่าเปื่อยที่เท้า กลุ่มอาการภูมิคุ้มกันบกพร่อง?!

"เอ่อ..."

จางหลิงชวนไม่รู้จะพูดอะไรดี สายตาของคุณป้าจูพานเซียงที่ตวัดมามองนั้น ราวกับกำลังมองศัตรูคู่อาฆาตเลยทีเดียว

ถ้าเขาไปทำให้เธอเสียเวลาสักชั่วโมง หรือแม้แต่ครึ่งชั่วโมง สายตาแบบนี้เขาก็พอจะรับได้อยู่หรอก แต่เมื่อกี้เขาแค่ใช้เวลาไปสามนาทีเองนะ

แค่เสนอความคิดเห็นที่แตกต่างออกไปนิดเดียว ถึงกับต้องจ้องหน้ากันขนาดนี้เลยเหรอ

แต่เขาเชื่อว่าพอเธอไปทดสอบอาการแพ้สารทึบรังสีแล้วพบว่าแพ้จริงๆ เธอก็คงจะยอมไปทำซีทีสแกนหลอดเลือดหัวใจแต่โดยดี