บทที่ 238 เส้นตายชี้เป็นชี้ตาย นับถอยหลัง 1 วินาที ครั้งแรกที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย!

"ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยที! มีคนสำลักอาหาร!!"

หญิงสาวผมลอนตะโกนลั่นร้าน ร้านหม้อไฟที่เคยจอแจและพลุกพล่านพลันเงียบกริบลงในพริบตา ทุกคนต่างหันขวับไปยังทิศทางของเสียง บ้างก็งุนงง บ้างก็ทำอะไรไม่ถูก และบ้างก็มีสีหน้าตื่นตระหนก

"เกิดอะไรขึ้นครับ?"

พนักงานเสิร์ฟสองคนรีบวิ่งเข้าไปหาทันที พร้อมกับชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐานที่ดูเหมือนจะเป็นผู้จัดการร้านหรือเจ้าของร้าน

"ฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นค่ะ เมื่อกี้เพื่อนฉันเพิ่งกินผ้าขี้ริ้วเข้าไปชิ้นหนึ่ง แล้วมันคงร้อนมากเธอก็เลยดื่มน้ำตามเข้าไปเยอะเลย แต่จู่ๆ เธอก็พูดไม่ได้ เหมือนมีอะไรติดคออยู่เลยค่ะ!"