บทที่ 331 วิญญาณหลุดลอย กระแสสังคมระเบิด ก้าวเข้าสู่คุกเจ็ดแปดปีเป็นอย่างต่ำ!

ซ่งหว่านฉิงกวาดสายตาไปยังทิศทางของจางหลิงชวน โดยปกติแล้วเรื่องช่วยชีวิตคนนั้นจางหลิงชวนจะทำเสมอ เว้นเสียแต่ว่าคนคนนั้นจะเกินเยียวยาจริงๆ ถึงจะเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ดังนั้นเธอจึงอยากดูท่าทีของเขา

แต่เมื่อมองไป ซ่งหว่านฉิงกลับพบว่ามีอะไรผิดปกติ สีหน้าของจางหลิงชวนกลับดูเฉยเมยราวกับไม่มีความรู้สึกใดๆ ไม่ควรเป็นเช่นนั้น เขาไม่ใช่คนที่ผูกใจเจ็บอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นคงไม่มีเรื่องเล่าที่ว่าในโรงพยาบาล วินาทีหนึ่งเขายังโดนคนไข้คนนั้นด่ากราดอยู่เลย แต่ไม่นานพอกู้ภัยส่งข่าวมาว่าคนไข้คนนั้นอาการวิกฤต เขาก็รีบเร่งเข้าไปช่วยชีวิตจนสุดท้ายสามารถยื้อชีวิตคนนั้นกลับมาได้ งั้นก็มีคำตอบเดียว

นั่นคือ สำหรับอาการพิษจากดอกยี่โถนั้น จางหลิงชวนเองก็หมดหนทางเช่นกัน คิดดูแล้วก็จริง เรื่องการกู้ชีพฉุกเฉินจางหลิงชวนอาจจะถนัด แต่พิษจากดอกยี่โถที่รุนแรงถึงเพียงนี้ จะให้ช่วยอย่างไร? อีกอย่างเมื่อครู่เขาก็พยายามช่วยคนแล้วจริงๆ เป็นเพราะชายคนนั้นดื้อรั้นที่จะยัดดอกยี่โถเข้าปากตัวเอง จะโทษใครได้? ขนาดแค่โดนยางของมันนิดเดียวยังต้องเข้าห้องไอซียูเลย แต่นี่ชายใจกล้าคนนี้เล่นกินเข้าไปทั้งดอก ฟังแล้วชวนให้รู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออกจริงๆ

“สวรรค์ ทำไมถึงได้อาเจียนหนักขนาดนี้!” “รีบโทรเรียกรถฉุกเฉินสิ!!” “โทรแล้ว โทรแล้วครับ”

แม้ชายหนุ่มคนนี้เมื่อครู่จะดูน่ารังเกียจไปบ้าง แต่เมื่อเห็นเขาต้องทนทุกข์ทรมานถึงเพียงนี้ ทุกคนต่างก็เกิดความสงสารและทนดูไม่ได้ ต้นเหตุสำคัญคือเจ้าของร้านมูสใจดำที่เอาแต่ร้องไห้โวยวายและอ้างว่าตัวเอง ‘คัดสรรมาอย่างดี’ นั่นต่างหาก หากไม่ใช่เพราะนางเป็นคนชักจูง ชายหนุ่มคงไม่ตกอยู่ในสภาพนี้