บทที่ 367 ทิศทางแห่งโชคชะตา, ก้นบึ้งที่ไม่มีจุดสิ้นสุด, อากาศเย็นเฉียบในวินาทีนี้!

เขายังอายุน้อยขนาดนี้ สวรรค์ไม่มีทางรับตัวเขาไปแน่ เขาต้องยังมีชีวิตอยู่ต่อไปได้!

ความเจ็บปวดลุกลามไม่หยุดหย่อน เส้นเลือดบนขมับของเขาปูดโปนออกมา เขากำลังรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีเพื่อขยับร่างกาย ขอแค่คว้าโทรศัพท์มาได้ ไม่ว่าจะโทรศัพท์มือถือของตัวเองหรือโทรศัพท์บ้านของโรงแรม เขาก็ยังมีโอกาสรอด

เวลาผ่านไปทีละวินาที เขาพยายามเกร็งแขนอย่างสุดความสามารถ เพื่อจะหยิบโทรศัพท์ที่เพิ่งวางทิ้งไว้ข้างเตียง

“ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด—”

และในวินาทีนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาก็สว่างวาบขึ้นมา ทันใดนั้นหัวใจของหลี่หลี่ซิ่นก็เปี่ยมไปด้วยความหวังอันไร้ขีดจำกัด แต่เมื่อแสงจากโทรศัพท์ดับลง สติสัมปชัญญะของเขาก็เลือนรางลงอย่างสมบูรณ์ เปลือกตาปิดสนิทลงด้วยความหนักอึ้ง