บทที่ 377 กำแพงในใจพังทลาย มือสั่นสะท้าน คนผู้นี้อยู่ได้อีกไม่นาน!

ภายในห้องพักผู้ป่วย ข้างเตียงของเด็กหญิงเสี่ยวชิว ตรงตำแหน่งใกล้หน้าต่าง มีเก้าอี้สีฟ้าเพิ่มมาหนึ่งตัว เสี่ยวชิวนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้น โดยมีผ้าพิมพ์ลายดอกไม้เล็กๆ สีชมพูคลุมรอบไหล่เอาไว้

พยาบาลสาวถือถาดใบหนึ่งเข้ามา บนถาดมีฟองน้ำสี่เหลี่ยมและปัตตาเลี่ยนสีเงินวาว

“เสี่ยวชิว เรามาโกนผมเพื่อเตรียมไปจับแมลงร้ายกันดีไหมจ๊ะ?” พยาบาลสาววัยยี่สิบต้นๆ สวมถุงมือยางสีขาว ยิ้มพลางถามอย่างใจดี

“ดีค่ะ!!” เสี่ยวชิวพยักหน้าตอบ

“ครืด——” จังหวะนั้นเอง พยาบาลก็จับเส้นผมของเสี่ยวชิว แล้วปัตตาเลี่ยนก็ส่งเสียงดังแหลมคมออกมา