บทที่ 404 ตัวแทนยมบาล, หยุดฆ่าเสียที, ริมฝีปากกำลังสั่นเทา!

“ทำไมถึงยื่นมือมาหาเด็กน้อยคนนี้ได้นะ”

หวังลี่เหว่ยและเหว่ยเสี่ยวหยวนมองหน้ากัน ลึกเข้าไปในดวงตานั้นมีความรู้สึกอึดอัดใจที่อธิบายไม่ได้ซ่อนอยู่

“อา...” ซ่งว่านฉิงเงยหน้าขึ้นด้วยสีหน้ามึนงง เป็นไปไม่ได้ที่เด็กน้อยคนนี้จะมีปัญหาอะไร เด็กคนนี้แค่เป็นหวัดธรรมดาไม่ใช่หรือ? เธออยู่ข้างๆ คุณครูจางมาสักพักแล้ว ก็พอจะมีทักษะในการจับประเด็นสำคัญได้บ้าง แต่นี่มันก็แค่อาการหวัดธรรมดาในฤดูหนาวไม่ใช่หรือ?

“เสี่ยวจางครับ หลานสาวของป้าหกคนนี้ไม่ใช่แค่หวัดธรรมดาหรือครับ? ทำไมคุณถึงยื่นมือมาตรวจเองล่ะ มันจะทำให้คนอื่นตื่นตกใจเอานะ!” คุณเหลียวเห็นป้าหกทำท่าลนลานจึงรีบพูดขึ้นทันที

“ใช่ๆ ครับ ลูกหลานบ้านเราก็แค่หวัดธรรมดา ไม่ต้องลำบากคุณหมอหรอกครับ!” ป้าหกที่ร่างเล็กผอมบางยืนอยู่ข้างๆ พยักหน้าถี่รัว คนอะไรหน้าตาหล่อเหลาแท้ๆ แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือน ‘ตัวแทนยมบาล’ อย่างไรชอบกล ป้าหกไม่กล้าให้เขาตรวจเลยแม้แต่นิดเดียว กลัวว่าเขาจะวินิจฉัยโรคอะไรที่ทำให้หลานสาวต้องถูกกระชากวิญญาณไป! ดูอย่างกรณีอาหยางเมื่อครู่นี้สิ ถ้าแค่โดนผีอำยังพอมีทางรอด แต่นี่เขาวินิจฉัยว่าเป็นพยาธิกินสมอง! นั่นมันน่ากลัวจริงๆ!