บทที่ 406 น้ำส้มมรณะ, ของที่วางอยู่ริมทางอย่าเก็บมามั่วซั่ว, ถ้าเสียใจภายหลังจะทำอะไรได้!

“ย่าคะ น้ำส้มขวดนี้รสชาติแปลกจัง ขมๆ ด้วย หนูเพิ่งเคยดื่มน้ำส้มแบบนี้เป็นครั้งแรกเลยค่ะ” อาถิงเด็กหญิงตัวน้อยพูดหลังจากดื่มเข้าไปอึกใหญ่ ใบหน้าของเธอเหยเกจนดูไม่ได้ทันที ก่อนหน้านี้เธอเคยดื่มน้ำส้มมาก่อน รสชาติมันต้องหวานๆ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ดื่มน้ำส้มแบบนี้ แม้จะมีกลิ่นส้มอยู่บ้าง แต่รสสัมผัสที่ได้กลับขมปร่า

“ขมอะไรกันล่ะ เครื่องดื่มก็ต้องมีรสชาติแบบนี้แหละ ดื่มๆ เข้าไปเถอะ! อย่าเสียของ!” หญิงชราเร่ง

“ค่ะ...” อาถิงหมุนฝาขวด เตรียมจะดื่มต่อ

“พวกคุณกำลังดื่มอะไรกันอยู่!” จางหลิงชวนรีบวิ่งลงมาข้างล่าง โดยปกติแล้วบันไดเลื่อนในสถานีรถไฟใต้ดินมักจะเป็นแบบขึ้นลงสวนกัน ในจังหวะที่เด็กน้อยกำลังจะยกขวดขึ้นดื่มอึกที่สอง จางหลิงชวนก็คว้าขวดน้ำส้มในมือเธอมาทันที

“นี่คุณ! ทำอะไรน่ะ! ทำไมถึงหน้าไม่อายแบบนี้! โตป่านนี้แล้วยังจะมาแย่งน้ำของเด็กอีก!!”