บทที่ 408 อารมณ์ชั่ววูบ นำไปสู่ความเสียใจชั่วชีวิต, เสียใจภายหลังก็สายเกินแก้!(แก้ไขเนื้อหาแล้ว)

“นี่...”

ผู้เป็นแม่ของเด็กมีท่าทีลังเล

“ถ้าไม่ไปก็ไม่ต้องไป! เก่งนักก็อยู่ที่หนานโจวไปตลอดชีวิตเลย!”

ผู้เป็นสามียื่นตั๋วให้พนักงานตรวจตั๋ว และหันมาตะคอกใส่อีกครั้ง ก่อนจะเดินขึ้นเครื่องบินไปด้วยความโกรธ

“แม่ พ่อขึ้นเครื่องไปแล้ว เราก็รีบไปเถอะ ไม่งั้นเดี๋ยวกลับบ้านไม่ได้นะ!”