บทที่ 410 ตอนนี้จะมาตื่นตระหนกไปทำไม! หย่ากันน่ะถูกแล้ว และแกต้องติดคุกด้วย!

“เฉิงสง แกอาจจะไม่ได้เจอหน้าลูกชายแล้วล่ะ”

ทว่าเฉิงสงไม่คาดคิดเลยว่าน้ำเสียงที่ตอบกลับมาจากปลายสายจะเย็นชาได้ถึงเพียงนี้ มันช่างดูแตกต่างจากภรรยาที่เขารู้จักในยามปกติอย่างสิ้นเชิง แถมน้ำเสียงนั้นยังแฝงไปด้วยความรู้สึกสิ้นหวังราวกับคนตายทั้งเป็น

“อะไรกัน จะขู่ขอหย่ากับฉันหรือไง บอกไว้ก่อนนะว่าถึงหย่ากันไป ลูกก็ไม่เลือกอยู่กับเธอหรอก!”

เฉิงสงแค่นหัวเราะด้วยความขบขัน อีกฝ่ายช่างสรรหาแผนการตื้นๆ แบบนี้มาขู่เขาได้ลงคอ ลูกชายอายุสิบขวบแล้วนะ ต่อให้จะอยู่กับเธอ ด้วยเงินเดือนแค่สองสามพันหยวนของเธอจะเลี้ยงเขาให้รอดได้อย่างไร! โดยเฉพาะตอนนี้ที่ลูกยังต้องเรียนหนังสืออีก เขาจึงไม่หวั่นเกรงต่อคำขู่พวกนี้ ซ้ำยังมองว่ามันดูไร้เดียงสาเกินไป

“หย่าเหรอ! ถ้าจื่อชิ่งกู้ชีวิตกลับมาไม่ได้ การหย่ามันก็สมควรแล้ว! และแกน่ะต้องติดคุกด้วย! บอกไว้เลยนะ!!”