บทที่ 415 ตกตะลึงกันทั้งโรงพยาบาล, นี่เป็นไปได้อย่างไร, ได้รับทักษะระดับสมบูรณ์แบบมาอีกแล้ว!

เดิมทีหลี่ถิงหลานตั้งใจไว้ว่าจะคอยให้คำแนะนำอยู่ระหว่างทาง และก่อนเริ่มผ่าตัดเพียงสองนาที ใบหน้าของจางหลิงชวนยังแสดงออกถึงความไม่มั่นใจอย่างชัดเจนอยู่เลย แต่ทันทีที่เขาจับชีพจรของลาเจินและลืมตาขึ้นมาสั่งให้ซ่งว่านฉิงส่งมีดผ่าตัดให้ วินาทีนั้นราวกับว่าเขากลายเป็นเทพเจ้าไปเสียแล้ว!

อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน มันเป็นสัญชาตญาณ หลี่ถิงหลานพบว่าเขาเปลี่ยนไป แววตาของเขาทอประกายแห่งความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม แต่เป็นความมั่นใจที่ไม่มีความหยิ่งผยองแฝงอยู่เลย กลับเป็นความมั่นใจที่มาพร้อมกับความระมัดระวังอย่างยิ่ง

หวงเซียงหนิงและหลี่ถิงหลานที่ตั้งใจจะคอยให้คำแนะนำตั้งแต่ตอนเปิดแผลกลับต้องเงียบกริบ เมื่อเขาลงมีดเท่านั้นแหละ หลี่ถิงหลานถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว แม้หวงเซียงหนิงจะไม่ใช่หมอสูตินรีเวช แต่เธอก็เคยเป็นศัลยแพทย์มาก่อน จึงรู้ดีว่าการลงมีดของจางหลิงชวนนั้นแม่นยำมาก เธอแอบหันไปมองหลี่ถิงหลานด้วยความไม่มั่นใจเล็กน้อย แต่ก็พบว่าเพื่อนสนิทอย่างหลี่ถิงหลานได้แต่ทำหน้าตาว่างเปล่า

สอนไม่ได้... คนแบบนี้สอนไม่ได้จริงๆ! เพราะอะไรน่ะหรือ? เปรียบเสมือนการทำโจทย์คณิตศาสตร์ หากโจทย์ถามว่าสองบวกห้าเท่ากับเท่าไหร่ เขาก็ตอบเจ็ดทันทีอย่างถูกต้องแม่นยำไร้ที่ติ ในสถานการณ์แบบนี้ คุณจะไปแก้ไขอะไรเขาได้! เพราะการผ่าตัดก็เหมือนโจทย์คณิตศาสตร์ ถูกก็คือถูก ผิดก็คือผิด ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ ทั้งสิ้น

ทั้งสองคนจึงนั่งดูต่อด้วยความอยากรู้อยากเห็น โดยเฉพาะหลี่ถิงหลานในฐานะที่ปรึกษาด้านเทคนิค แต่ยิ่งดู หลี่ถิงหลานยิ่งรู้สึกสะพรึงกลัว! มันเร็วเกินไป เร็วและแม่นยำอย่างเหลือเชื่อ! แม้แต่เธอที่เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสองด้านสูตินรีเวชยังไม่แน่ใจว่าจะทำความเร็วระดับนี้ได้เลย เพราะตั้งแต่เริ่มจนจบผ่าตัด ใช้เวลาไปเพียงสามสิบห้านาทีเท่านั้น!