บทที่ 496 หญิงสาวที่มีใบหน้าไร้ความรู้สึก เฮ้อ ช่วยไม่ได้ก็ไม่ต้องช่วยหรอก! (แก้ไขเนื้อหา)

สุดท้ายจางหลิงชวนก็ตัดสินใจลองสำรวจดู เพราะอย่างน้อยก็ได้ค่าชื่อเสียงวิชาชีพขั้นต่ำตั้งสองร้อยแต้ม

ก็เหมือนกับมีเงินสองร้อยหยวนวางอยู่ตรงหน้า ไม่เอาก็โง่แล้ว

"อาจารย์เสี่ยวฉวน ทางโรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยประชาชนตงเป่ยพวกเราก็ได้สอบถามไปแล้ว อย่างช้าสุดอีกประมาณครึ่งชั่วโมงผลตรวจก็น่าจะออก คุณเองก็อย่าเพิ่งรีบกลับเลย อยู่กินข้าวด้วยกันก่อน พอผลออกมาแล้วจะได้มาพูดคุยแลกเปลี่ยนกันพอดี แบบนี้ไม่ดีหรือ?"

คนที่พูดอยู่ในขณะนี้คือเฉินเฉียง เขาเปิดประเด็นขึ้นมาตรงๆ

"หัวหน้าเฉิน หัวหน้าเฮ่อ อาจารย์เสี่ยวฉวนอยากจะกลับแล้ว ทำไมต้องดึงดันรั้งตัวเขาไว้ขนาดนี้ด้วย"