บทที่ 610 อาการป่วยที่แท้จริง การช่วยชีวิตเด็กน้อยและงานแถลงข่าวครั้งใหญ่!!

“โอ้... โอ... หนูเข้าใจแล้วค่ะคุณแม่ หนูจะคุยกับคุณหมออาให้ดีๆ ค่ะ”

จ้าวจื่อเหยาพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย

โดยรวมแล้วเธอยังดูเป็นเด็กที่ค่อนข้างเชื่อฟัง

“คุณจ้าวคะ รบกวนคุณออกไปรอด้านนอกก่อนดีกว่าค่ะ ไม่ต้องกำชับอะไรเด็กมากขนาดนั้นหรอกค่ะ”

ถึงแม้เด็กจะดูเชื่อฟังเป็นอย่างดี แต่จางหลิงชวนก็ยังคงอ่านความสับสนและแววตาแห่งความหวาดกลัวในดวงตาของเธอได้อยู่ดี