บทที่ 632 หายนะที่ไม่อาจกอบกู้

กู้เชียนสวินซบหน้าลงบนไหล่ของพ่อ กอดตุ๊กตาหมีแน่น พร้อมกับทอดสายตามองบ้านที่อยู่เบื้องหลังอย่างแผ่วเบา

"ต้องได้กลับมาสิ! เชียนสวิน พวกเราต้องได้กลับมาแน่นอน!"

กู้เจาตอบกลับแทบจะในทันที แม้น้ำเสียงจะแหบพร่า แต่ก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น

"พ่อขอสัญญา ว่าหลังผ่าตัดเสร็จ พ่อจะอุ้มลูกกลับมาที่บ้านนี้ แล้วพ่อจะซื้อตุ๊กตาหมีตัวใหม่ให้ ตัวใหญ่กว่าที่ลูกถืออยู่ตอนนี้อีกนะ!"

แม้หัวใจจะปวดร้าวราวกับถูกบีบรัด แต่กู้เจาฝืนยิ้มให้ลูกสาว