บทที่ 128 รางวัลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ช่องคอมเมนต์ด้านล่างระเบิดลงทันที

[ดูจบไม่กล้ากลับบ้านคนเดียวเลย สายตาสุดท้ายของเฉินมั่ว ฉันรู้สึกเหมือนเขาจะเดินออกมาจากมุมมืดที่ไหนสักแห่ง]

[นี่ไม่ใช่การแสดง แต่นี่คือการเข้าสิง หลินเยี่ยนใช้ชีวิตเป็นเฉินมั่ว แล้วตายลงในปลักโคลนนั่นจริงๆ]

[จากเทพจิ่นเยว่บนสวรรค์ชั้นเก้า สู่ปีศาจเฉินมั่วในโคลนตม การก้าวกระโดดแบบทำลายล้างขนาดนี้ วงการหนังจีนหาคนที่สองไม่เจอแล้ว เขาไม่ได้กำลังทำลายตัวเอง แต่เขากำลังเกิดใหม่]

[จะพูดยังไงดี? รู้สึกว่าปีนี้หลินเยี่ยนมีหวังชิงรางวัลจักรพรรดิภาพยนตร์จริงๆ!]