บทที่ 234 การแสดงที่ดึงดูดใจ

ร่างกายของเขาเริ่มสั่นเทาเพียงเล็กน้อยอย่างแผ่วเบาที่สุด

จากนั้นเขาก็สูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ ลมหายใจนั้นติดขัดอยู่ที่หน้าอก ทำให้เขายืนแข็งทื่อไปทั้งตัว รูม่านตาที่เคยกระจายตัวพลันหดเกร็งและโฟกัสเขม็งไปที่จุดว่างเปล่าจุดหนึ่งเบื้องหน้าอย่างดุดัน

ตรงนั้น... คือจุดที่ 'จิงเคอ' ล้มลง

ไม่มีเสียงก่นด่า ไม่มีเสียงคำราม มีเพียงร่างกายที่โซเซถอยหลังไปครึ่งก้าวอย่างควบคุมไม่ได้

ทันใดนั้น ท่าทางที่ทุกคนไม่คาดคิดก็ปรากฏขึ้น