บทที่ 275 ฝ่าบาทครับ ผมจะแตกสลายแล้วนะ!

ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนัก เจิ้งเสี่ยวหลงจ้องมอนิเตอร์เขม็งโดยไม่สั่งคัท น้ำโคลนผสมเลือดไหลซึมจากหัวคิ้วของหลินเยี่ยน บนใบหน้าของเขาไม่เหลือร่องรอยของความสูงส่งอีกต่อไป

มันคือความโหดเหี้ยมของคนที่ถูกบีบจนถึงทางตัน พร้อมจะกัดกินทุกอย่างเพื่อความอยู่รอด จนกระทั่งหลินเยี่ยนตะโกนบทพูดคำสุดท้ายจบและทรุดฮวบลงกลางโคลนอย่างหมดแรง เจิ้งเสี่ยวหลงถึงได้ลุกพรึบขึ้นมา

"ผ่าน!"

เสียงของเขาถึงกับสั่นพร่า

เขาไม่ได้มองนักแสดง แต่ตะโกนใส่ช่างภาพว่า "รีเพลย์! ซูมไปที่มือของเขา!"