บทที่ 277 เขาต้องการเลียนแบบประวัติศาสตร์

บรรยากาศในกองถ่ายดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็งในพริบตา ใบหน้าของเจิ้งเสี่ยวหลงเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธ

ทว่าก่อนที่เขาจะระเบิดอารมณ์ออกมา ก็มีน้ำเสียงกลั้วหัวเราะดังแทรกขึ้นมาเสียก่อน

"ใจเย็นๆ ครับลูกพี่"

หลินเยี่ยนหยัดตัวลุกขึ้นยืน เขาปัดฝุ่นที่ก้นกางเกง หยิบหมั่นโถวแห้งที่กินค้างไว้ครึ่งหนึ่งยัดกลับใส่ถุงพลาสติกแล้วเก็บเข้ากระเป๋าอย่างระมัดระวัง

เขาไม่ได้ถอดชุดช่างน้ำมันเยิ้มออก ไม่ได้เช็ดคราบสกปรกบนใบหน้า เพียงแต่เดินยิ้มๆ ตรงไปหานักลงทุนคนนั้น เขาเดินช้าๆ ด้วยท่าทางเดินกางขาเล็กน้อยตามลักษณะนิสัยของจ้าวม่านชาง