บทที่ 292 จัดการคนทรยศ

โคมไฟระย้าคริสตัลของสถานบันเทิงพาราเมาท์แกว่งไกวเบา ๆ อยู่เหนือศีรษะ สะท้อนแสงไฟที่แตกกระจายระยิบระยับและชวนลุ่มหลง

โจวหยางยังคงยืนนิ่งอยู่กับที่ เขาไม่ได้หยิบแก้วน้ำอุ่นที่ผู้ช่วยยื่นมาให้ด้วยซ้ำ

ฝ่ามือของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น ๆ

เนคไทเบี้ยวไปข้างหนึ่ง

ความรู้สึกอึดอัดเหมือนถูกคนบีบคอเอาไว้จนหายใจไม่ออกนั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่จางหายไป