ตอนที่ 309

หลินเยี่ยนไม่ได้แสดงสีหน้าหรือท่าทางใดเป็นพิเศษ

เขาเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น รูดซิปคอเสื้อขนเป็ดขึ้นมาจนถึงคาง ซุกมือทั้งสองข้างไว้ในกระเป๋าเสื้อ เอียงคอมองเผยชิ่ง

แต่ภาษากายของเผยชิ่งกลับเปลี่ยนไป

เท้าขวาของเขาถอยร่นไปข้างหลังสามเซนติเมตรโดยไม่รู้ตัว—สัญชาตญาณที่พยายามจะรักษาระยะห่าง

แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ตัว