ตอนที่ 342

ตรอกซอยตกอยู่ในความเงียบงันไปสามวินาที

ฉู่เจิ้นสยงไม่ได้ต่อคำ และไม่ได้เดินจากไป

เขาหลุบตามองเกี๊ยะไม้พังๆ บนเท้าของหลินเยี่ยน หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงสองครา

"ได้"

คำสั้นๆ คำหนึ่งหลุดรอดไรฟันออกมา เปี่ยมไปด้วยพลังพื้นฐานของคนฝึกยุทธ์มานานสี่สิบปีและความเย็นเยียบหลังถูกยั่วโทสะ