ตอนที่ 354

ปริศนารอยล้อ หุ่นเชิดในห้องมืด

เฉินอี้เฟิงเหยียบหิมะที่หนาถึงระดับข้อเท้า เดินตามรอยล้อรถเข็นอันแปลกประหลาดนั้นไปข้างหน้า

สายลมพัดผ่านลำต้นต้นเบิร์ชสีขาวที่ไร้ใบ ส่งเสียงหวีดหวิวแหลมคม

ลวดลายของรอยล้อแคบมาก รอยกดจมลึก ไม่มีทางเป็นเก้าอี้รถเข็นอะลูมิเนียมน้ำหนักเบาที่กองถ่ายใช้กันทั่วไปอย่างแน่นอน

รอยนั้นทอดยาวไปตลอดทาง ผ่านแนวกั้นระวังภัยสามชั้น กระทั่งไปหยุดลงที่ริมทะเลสาบน้ำแข็งร้างด้านหลังกองถ่าย