ตอนที่ 406

เสียงซ่าของกระแสไฟฟ้าจากลำโพงเครื่องบันทึกเสียงซัดสาดเข้ามา ราวกับเกลียวคลื่นที่ถูกกั้นขวางด้วยกาลเวลากว่าสิบปี

เสียงของสวี่จือสิงยังหนุ่มแน่น แฝงกลิ่นอายของปัญญาชนที่ยังไม่ถูกสังคมขัดเกลาจนด้านชา ทว่าแต่ละคำกลับเค้นออกมาประหนึ่งรอดผ่านไรฟัน

"...อาจารย์เสิ่น...เป็นคนดี...เขาคิดจะรายงานเบื้องบน...แต่ถูกลายเซ็นประเมินก่อนผ่าตัด...อุดปากไว้หมดแล้ว..."

"...เตียงเบอร์ห้า...ไม่ใช่ศพ...แต่เป็นโครงการ..."

เสียงบรรยากาศในเทปบันทึกเสียงจอแจ มีทั้งเสียงพัดลมระบายอากาศรุ่นเก่าครางหึ่งต่ำ ๆ เสียงกระทบกระทั่งกังวานใสของเครื่องมือผ่าตัดโลหะ และยังมีเสียงผู้ชายคนหนึ่งกดเสียงต่ำดุด่า ทว่าถ้อยคำสำคัญกลับถูกเสียงกระแสไฟฟ้าหวีดแหลมกลบไปจนสิ้น