บทที่ 114 ซื้อร้านค้า

ฉางซิงโหวรู้สึกอบอุ่นในใจ แอบคิดกระหยิ่มยิ้มย่อง ถึงอย่างไรก็ยังรู้ความ แม้จะยังคงเตร็ดเตร่หาเรื่องไร้สาระอยู่ข้างนอก แต่ในที่สุดก็รู้จักเห็นใจความยากลำบากของบิดาอย่างข้าเสียที

ไม่เหมือนเจ้าตัวบัดซบลูกรองนั่น วันๆ เอาแต่จ้องจะแคะกระปุกรีดเอาเศษเงินของข้า

พอคิดได้เช่นนี้ น้ำเสียงของเขาก็ยิ่งทวีความอ่อนโยนขึ้น "เจ้าไม่ได้ไปหมู่บ้านชิงหลิ่วหรอกหรือ หาคนสกุลซูพบหรือไม่"