บทที่ 120 เสวี่ยเหนียง

เมื่อได้ยินเสียง ร่างนั้นก็เงยหน้าขึ้นมา ที่แท้ก็คือชิวซานที่หายหน้าไปหลายวันนั่นเอง

เฉินเฮ่ออวี่สะดุ้งตกใจ ชิวซานเองก็พลอยตกใจไปด้วย พอตั้งสติได้ก็หัวเราะแหะ ๆ ออกมา

เฉินเฮ่ออวี่อาศัยแสงจันทร์ กวาดสายตามองลงไปที่พื้นอย่างเงียบเชียบ