บทที่ 135 เข้าเวร

แม้เฉินเฮ่ออวี่จะมั่นใจในวิชาหมัดมวยของตนอยู่บ้าง แต่อีกฝ่ายดูปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนที่จะตอแยได้ง่ายๆ หากเป็นคนชั่วร้ายสามานย์แถมยังพกพาอาวุธร้ายแรงมาด้วยจะรับมืออย่างไรเล่า

อย่าได้ริเป็นวีรบุรุษเลย หนีก่อนเป็นยอดดี!

เพิ่งวิ่งไปได้ไม่กี่ก้าว อีกฝ่ายก็ก้าวขาได้ไวยิ่ง มือยิ่งไวกว่า ยื่นมือออกไปคว้าหมับเข้าที่หัวไหล่แล้วกระชากเขากลับมา