บทที่ 142 เริ่มงาน

ใต้เท้าซือโกรธจนตัวสั่นขึ้นมาอีกครา นิ้วมือชี้สั่นระริกพลางเอ่ย "พวกเจ้า... เจ้า... เจ้า..."

"ใต้เท้าซือ ฤดูกาลนี้ริมแม่น้ำซวีเจียงผู้คนสัญจรขวักไขว่ เมื่อคืนนี้เรือสำราญและเรือประดับบนผืนน้ำเกรงว่าคงมีไม่ต่ำกว่าร้อยลำ รวมกับพวกเด็กรับใช้ หญิงรับใช้ คนพายเรือ คนจากสารพัดที่มารวมกันแล้วไม่มีหนึ่งพันก็ต้องมีแปดร้อย อย่างไรท่านก็ต้องให้เวลาพวกเราได้ตรวจสอบได้ไต่ถามสักหน่อยกระมัง"

เฉินเฮ่ออวี่เอ่ยเกลี้ยกล่อม แม้เขายังไม่เข้าใจสถานการณ์อย่างละเอียด แต่ลองคิดดูแล้ว การเกิดเรื่องในสถานที่เช่นนี้ คนพลุกพล่านย่อมสืบสวนได้ยากจริง ๆ