บทที่ 159 มอบของขวัญ

เมื่อเห็นผู้คนเข้าออกร้านไม่ขาดสาย กิจการรุ่งเรืองเฟื่องฟู เฉินเฮ่ออวี่ก็เดินไปทางเรือนหลังด้วยความพึงพอใจ

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใดที่ด้านนอกเริ่มมีละอองฝนโปรยปราย ปนด้วยเกล็ดหิมะเม็ดละเอียด อากาศหนาวเย็นลงเรื่อย ๆ

ในวันฟ้าครึ้มฝนพรำที่มีหมอกสลัวเช่นนี้ หากได้กินบะหมี่หม้อไฟร้อน ๆ สักชามจนร่างกายอุ่นสบายไปทั้งตัว ช่างวิเศษแท้