บทที่ 161 รอคอย

ฉางซิงโหวเสียใจจนขมับกระตุก ประมาทไปจริง ๆ

เขาว่าแล้วเชียว ชิ่งชุนโหวจะกล้าเขียนเรื่องพรรค์นี้ลงบนกระดาษได้อย่างไร

นางสิงโตแห่งเหอตงข้างบ้านนั้นยิ่งร้ายกาจกว่า เดือนหนึ่งให้เงินชิ่งชุนโหวใช้เล่นแค่ยี่สิบตำลึง ทั้งยังไม่อนุญาตให้ซุกเงินส่วนตัวไว้แม้แต่อีแปะเดียว