บทที่ 170 พิธีเสร็จสมบูรณ์

คงเพราะสายตาเร่าร้อนของเฉินเฮ่ออวี่ชัดเจนเกินไป ลำคอของเหมยต่วนจึงแห้งผาก นางลุกขึ้นยืนอย่างลนลานเล็กน้อย ใบหน้าแดงก่ำมองดูเขา กัดริมฝีปากแน่นโดยไม่เอ่ยคำใด

"นอนเถอะ"

เฉินเฮ่ออวี่เป่าเทียนสองเล่มด้านนอกจนดับ ห้องชั้นในจึงสลัวลงทันตา