บทที่ 172 บุตรหลาน

คำพูดของฉางซิงโหวทำเอาทุกคนหัวเราะร่า ต่างคนต่างร่วมวงรำลึกความหลัง พากันขุดคุ้ยเรื่องน่าขายหน้าในวัยเยาว์ของเฉินเฮ่ออวี่ขึ้นมาพูดกันยกใหญ่

เมื่ออยู่ต่อหน้าเหมยต่วน เฉินเฮ่ออวี่ก็อับอายจนใบหน้าหล่อเหลาร้อนผ่าว ได้แต่พูดประชดประชันอย่างยอมจำนนว่า "หัวเราะเข้าไป หัวเราะกันให้พอเลยนะพวกท่าน!"

ฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวที่นั่งอยู่บนที่นั่งประธานยกถ้วยน้ำชาตรงหน้าขึ้นจิบคำหนึ่ง แล้วแอบเขย่งปลายเท้าเหยียบฉางซิงโหวผู้เป็นบุตรชายไปหนึ่งที