บทที่ 181 เข้าเวรรับราชการ

พวกเฉินเฮ่ออวี่ที่เป็นรุ่นลูกหลานทำได้เพียงก้มหน้ามองจมูก จมูกมองปาก แสร้งทำเป็นไม่ได้ยินสิ่งใดทั้งสิ้น

ครั้นคู่สามีภรรยาตัวน้อยขึ้นรถม้าเดินทางกลับ เฉินเฮ่ออวี่จึงค่อยลอบถอนหายใจโล่งอกเปลาะหนึ่ง

เมื่อเห็นภรรยาตัวน้อยยังคงหันกลับไปมองด้วยความอาลัยอาวรณ์ เขาจึงเอ่ยถาม "เจ้าคุยความในใจอันใดกับท่านแม่ยายหรือ"