บทที่ 184 บัตรผ่านประตู

เหมยต่วนวางเทียบเชิญในมือลงบนโต๊ะ พลางเบือนหน้าหนีไม่มองเขา ริมฝีปากจิ้มลิ้มยื่นขึ้นอย่างแง่งอน

"ฮึ คราวนี้ท่านคิดจะไปเอาอกเอาใจผู้ใดอีกล่ะ"

"ไม่ได้หลอกเจ้าจริงๆ นะ ขวบปีนี้ข้าทำตัวว่าง่ายออกเพียงนี้"