บทที่ 212 ขอความช่วยเหลือ

"ไม่เป็นไร เจ้าค่อยๆ เล่าเถิด"

เฉินเฮ่ออวี่กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "ลองนึกดูอีกที ปกติเหวินเหนียงจื่อไปมาหาสู่กับผู้ใดบ่อยๆ บ้าง"

หานซื่อเวยส่ายหน้า วันธรรมดาทั่วไปเขาไปสอนหนังสือที่สำนักศึกษา คนที่เหวินเหนียงจื่อไปมาหาสู่ด้วยส่วนใหญ่เป็นสตรีละแวกบ้าน ซึ่งมิได้สนิทสนมคุ้นเคยกับเขาเลย