บทที่ 231 เดิมพัน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ตอนที่เฉินเฮ่ออวี่จูงม้าเร่งเดินทางไปยังจวนเหมย เขาง่วงงุนจนแทบลืมตาไม่ขึ้น

ชั่วขณะหนึ่ง เขารู้สึกประหลาดใจยิ่งนักที่ตนเองซึ่งเป็นถึงคุณชายแห่งจวนฉางซิงโหว กลับต้องมาตกระกำลำบากถึงเพียงนี้

พูดตามตรง ทำตัวเสเพลไม่เอาถ่านเหมือนเจ้าของร่างเดิมต่อไปไม่ดีกว่าหรือ