บทที่ 237 ไม่สบายใจ

"ไม่ดูแลก็ไม่ได้หรอก หากวันหน้าเจ้าพวกนี้ไม่ได้เรื่องขึ้นมา มิทำเอาคนเป็นพ่ออย่างข้าอกแตกตายหรือ"

เฉินเฮ่ออวี่วางเจ้าตัวเล็กทั้งสองลง ปล่อยให้พวกเขาวิ่งไปเล่นตุ๊กตาเสือผ้าอยู่อีกด้าน

เขายื่นมือไปประคองเหมยต่วนให้นั่งลง จ้องมองท้องของนางด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม "เด็กดีหรือไม่ หวังเยวี่ยนเจิ้งน่าจะใกล้ถึงเวลามาตรวจชีพจรแล้วกระมัง"