บทที่ 243 ยอมแพ้

พูดถึงใต้เท้าฟางผู้เฒ่า เดือนนี้เขายังคงแขวนตำแหน่งลอยเป็นจู่ปู้ รอจนถึงเดือนสิบจึงจะได้เกษียณอายุอย่างสมเกียรติกลับไปพักผ่อน

อากาศจวนจะหนาวอยู่รอมร่อ ไฉนต้องรอจนถึงเดือนสิบถึงค่อยปลดเกษียณเล่า

บ้านของใต้เท้าฟางอยู่นอกเมือง ทุกวันยังไม่ทันรุ่งสางก็ต้องรีบเดินทางมายังที่ว่าการ ช่างทรมานเหลือเกิน...