บทที่ 252 ยืนยัน

"อย่าเพิ่งลน อย่าเพิ่งลน เจ้าให้ข้าคิดดูก่อน"

ฉางซิงโหวรั้งตัวบุตรชายที่ตื่นเต้นจนเดินวนไปวนมาให้นั่งลง ไอ้ 'เรือนแถบสถานศึกษา' มันคือผีสางอันใดกัน พอพูดขึ้นมาเจ้าก็ตื่นเต้นถึงเพียงนี้

"ความหมายของเจ้าคือ กว้านซื้อที่ดินแถวสำนักศึกษา แล้วสร้างเรือนหลังย่อมปล่อยเช่าให้ครอบครัวของพวกผู้เล่าเรียนงั้นรึ"